Binnenkort meer informatie over een te herplaatsen stabij!

Binnenkort meer informatie over een te herplaatsen stabij!

Douwe fan de Uthoekster Mole, zoon van Nienke en Douwe fan de Uthoekster Mole is op de clubmatch geweest.

Douwe is een imposante reu die erg mannelijk er uit ziet. Kenners van de oude lijnen van de Stabijhounen weten hem te waarderen. Dat bleek op deze dag ook uit de opmerkingen die de eigenaar te horen kreeg. Douwe’s voorouders komen uit de lijn van Flora fan Marheim en Spike. Douwe staat op de dekreuenlijst. Hij kreeg van de keurmeester een kwalificatie Goed, het rapport waren we heel tevreden over.

Dit is zijn zusje Famke Flora fan de Uthoekster Mole.

We waren niet van plan naar de clubmatch te gaan…..Op het nippertje toch maar ingeschreven, en samen met Douwe en zijn vrouwtje Marga naar Zutphen gereden. Dat was vroeg uit de veren. ( waarom worden deze evenementen nooit eens in het midden/zuiden van het land georganiseerd?) Famke stond in stand heel goed, maar tijdens het lopen droeg ze haar staat te hoog. Desondanks ( de keurmeester zag haar andere rastypische kwaliteiten goed) kreeg ze een Uitmuntend, waar ik erg blij mee ben. Deze uitslag heeft voor mij een bijzondere waarde. De dochter van Nienke, die op een halve punt na het Nederlands Kampioenschap miste, maakt het weer goed, want ik vind dat er op de clubmatch over het algemeen vrij laag gewaardeerd wordt.

Het laatste hondje dat Jan en ik beiden gefokt hebben, krijgt op de clubmatch 2010 een Uitmuntend in de fokkersklasse!!!!

Het was een lange dag, wij waren pas laat aan de beurt, ik heb Famke stiekum in haar oor gefluisterd dat ze de volgende dag in Koewacht lekker uit haar bol mocht gaan. Dat had ik niet moeten doen, ze deed het letterlijk en serieus trainen was er die dag niet bij, ze rook het water en was niet te houden. Volgende keer beter.

Maar Zutphen kon voor mij niet meer stuk. Een bewogen en emotionele dag, voor het eerst naar een clubmatch zonder Jan. Marga en ik hadden steun aan elkaar, wat dat betreft.

Douwe fan de Uthoekster Mole, zoon van Nienke en Douwe fan de Uthoekster Mole is op de clubmatch geweest.

Douwe is een imposante reu die erg mannelijk er uit ziet. Kenners van de oude lijnen van de Stabijhounen weten hem te waarderen. Dat bleek op deze dag ook uit de opmerkingen die de eigenaar te horen kreeg. Douwe’s voorouders komen uit de lijn van Flora fan Marheim en Spike. Douwe staat op de dekreuenlijst. Hij kreeg van de keurmeester een kwalificatie Goed, het rapport waren we heel tevreden over.

Dit is zijn zusje Famke Flora fan de Uthoekster Mole.

We waren niet van plan naar de clubmatch te gaan…..Op het nippertje toch maar ingeschreven, en samen met Douwe en zijn vrouwtje Marga naar Zutphen gereden. Dat was vroeg uit de veren. ( waarom worden deze evenementen nooit eens in het midden/zuiden van het land georganiseerd?) Famke stond in stand heel goed, maar tijdens het lopen droeg ze haar staat te hoog. Desondanks ( de keurmeester zag haar andere rastypische kwaliteiten goed) kreeg ze een Uitmuntend, waar ik erg blij mee ben. Deze uitslag heeft voor mij een bijzondere waarde. De dochter van Nienke, die op een halve punt na het Nederlands Kampioenschap miste, maakt het weer goed, want ik vind dat er op de clubmatch over het algemeen vrij laag gewaardeerd wordt.

Het laatste hondje dat Jan en ik beiden gefokt hebben, krijgt op de clubmatch 2010 een Uitmuntend in de fokkersklasse!!!!

Het was een lange dag, wij waren pas laat aan de beurt, ik heb Famke stiekum in haar oor gefluisterd dat ze de volgende dag in Koewacht lekker uit haar bol mocht gaan. Dat had ik niet moeten doen, ze deed het letterlijk en serieus trainen was er die dag niet bij, ze rook het water en was niet te houden. Volgende keer beter.

Maar Zutphen kon voor mij niet meer stuk. Een bewogen en emotionele dag, voor het eerst naar een clubmatch zonder Jan. Marga en ik hadden steun aan elkaar, wat dat betreft.

Dit is Kai van het Zandhiem, tijdens het opsporen van wild uit het bos. Hij heeft een eend geapporteerd hier, volgens mij kon Kai kiezen tussen konijn en eend.

Later zal hij het konijn ook nog opzoeken en apporteren.

Kai is een echte jachthond die in het jachtseizoen vaak mee gaat op jacht.

Hier laat Kai zien dat hij echt goed eenden apporteert. Heel voorzichtig en rustig komt hij de eend bij zijn baas brengen.

Dit is Kai van het Zandhiem, tijdens het opsporen van wild uit het bos. Hij heeft een eend geapporteerd hier, volgens mij kon Kai kiezen tussen konijn en eend.

Later zal hij het konijn ook nog opzoeken en apporteren.

Kai is een echte jachthond die in het jachtseizoen vaak mee gaat op jacht.

Hier laat Kai zien dat hij echt goed eenden apporteert. Heel voorzichtig en rustig komt hij de eend bij zijn baas brengen.

Het was koud, maar de zon scheen. Dus prachtig weer om gisteren naar Koewacht te rijden, voor de jachttraining met de Stabijtjes.

Andor, Kai, Saartje, Silke en Famke deden mee.

Het was de eerste keer dat Margriet mee ging met Silke fan de Wettertoer. Silke liet zich direct van haar beste kant zien, wat een alertheid en enthousiasme bij dit hondje. Ze apporteerde dat het een lieve lust was, een gecomineerde oefening van apporteren en vooruitsturen en apporteren deed ze zonder mankeren. Er zat vaart in en ze keek naar de andere honden tijdens de oefeningen, ze keek hoe het moest. Nu had ze natuurlijk een jachttraining achter de rug, daar heeft ze de basis geleerd. Maar dat ze de eerste keer op dit terrein was en de honden vreemd voor haar waren……ze deed het erg leuk.

Saartje fan de Uthoekster Mole, ze is inmiddels al heel ver gekomen door de training en heeft er veel plezier in. Zoveel plezier in het apporteren van echt wild,( hier op de foto met een konijntje ) dat ze  dummy’s apporteren niet echt interressant meer vindt. Toch moest ze ook daaraan weer geloven en na een poosje oefenen deed ze ook dit weer prima. Ze had hard gewerkt, op de terugreis in de auto, zat ze te slapen, met haar kop in de zon, innig tevreden, denk ik?( Het opzoeken en apporteren van het wild gebeurde in het bos, vrij diep weg. ).

Famke fan de Uthoekster Mole, sinds kort hebben we de training weer opgepakt en je kunt zien dat ze er lol in heeft. Een dummy opzoeken in het bos, op een behoorlijke afstand, deed ze goed. Ze zocht eerst met haar neus, daarna kreeg ze lucht en wist wat er van haar verwacht werd. Ze apporteerde keurig, de vrouw was blij.

• Dit is Andor, een reu die het apporteren ook erg leuk vind, maar net als Famke nog niet aan wild toe is. Hij is zo verliefd op Famke, na de training mochten de honden los lopen, maar Famke kon geen stap doen zonder Andor.

Heerlijk bezig geweest, en na de training warme koffie bij het haardvuur in de woonkamer van Kees en Wil. Wat geeft dat een goed gevoel!!!

Foto’s zijn gemaakt door Wil Tuit.

Het was koud, maar de zon scheen. Dus prachtig weer om gisteren naar Koewacht te rijden, voor de jachttraining met de Stabijtjes.

Andor, Kai, Saartje, Silke en Famke deden mee.

Het was de eerste keer dat Margriet mee ging met Silke fan de Wettertoer. Silke liet zich direct van haar beste kant zien, wat een alertheid en enthousiasme bij dit hondje. Ze apporteerde dat het een lieve lust was, een gecomineerde oefening van apporteren en vooruitsturen en apporteren deed ze zonder mankeren. Er zat vaart in en ze keek naar de andere honden tijdens de oefeningen, ze keek hoe het moest. Nu had ze natuurlijk een jachttraining achter de rug, daar heeft ze de basis geleerd. Maar dat ze de eerste keer op dit terrein was en de honden vreemd voor haar waren……ze deed het erg leuk.

Saartje fan de Uthoekster Mole, ze is inmiddels al heel ver gekomen door de training en heeft er veel plezier in. Zoveel plezier in het apporteren van echt wild,( hier op de foto met een konijntje ) dat ze  dummy’s apporteren niet echt interressant meer vindt. Toch moest ze ook daaraan weer geloven en na een poosje oefenen deed ze ook dit weer prima. Ze had hard gewerkt, op de terugreis in de auto, zat ze te slapen, met haar kop in de zon, innig tevreden, denk ik?( Het opzoeken en apporteren van het wild gebeurde in het bos, vrij diep weg. ).

Famke fan de Uthoekster Mole, sinds kort hebben we de training weer opgepakt en je kunt zien dat ze er lol in heeft. Een dummy opzoeken in het bos, op een behoorlijke afstand, deed ze goed. Ze zocht eerst met haar neus, daarna kreeg ze lucht en wist wat er van haar verwacht werd. Ze apporteerde keurig, de vrouw was blij.

• Dit is Andor, een reu die het apporteren ook erg leuk vind, maar net als Famke nog niet aan wild toe is. Hij is zo verliefd op Famke, na de training mochten de honden los lopen, maar Famke kon geen stap doen zonder Andor.

Heerlijk bezig geweest, en na de training warme koffie bij het haardvuur in de woonkamer van Kees en Wil. Wat geeft dat een goed gevoel!!!

Foto’s zijn gemaakt door Wil Tuit.

Dieuwke Jerta fan ‘t Drentse Hiem, moeder van 18 kinderen en 16 kleinkinderen en 22 achterkleinkinderen.

Ik wil jullie laten weten dat maandagmiddag, 8 februari 2010,  onze oudste hond Dieuwke is ingeslapen. Ze zou volgende maand 12 jaar geworden zijn.

Het was niet eerlijk om haar nog langer te laten lijden . Dieuwke kreeg vlak voor Kerst een pijnlijke poot, ze kon niet goed meer opstaan en lopen. Aanvankelijk leek het erop dat het een gescheurde kruisband van haar knie was, maar gaandeweg kreeg ze aan alle poten pijn. Ze had hoge koorts, dus er was duidelijk iets helemaal mis.

We hebben nog met antibiotica en veel pijnstillers geprobeerd maar de koorts bleef, het werd duidelijk dat ze erg leed. Dieuwke gaf op het laatst zelf aan dat het leven haar teveel werd, ze at niet meer, kwam niet meer overeind…..

Ze heeft een mooi leven gehad bij ons, ze heeft ons veel liefde en vriendschap gegeven en ontelbare mooie momenten.

Wat ze ons nalaat is haar kleindochter Famke en ik hoop dat Famke heel lang gezond blijft, want ik heb nu wel genoeg afscheid moeten nemen het laatste half jaar.

Lieve groet,

Alie.

Dieuwke Jerta fan ‘t Drentse Hiem, moeder van 18 kinderen en 16 kleinkinderen en 22 achterkleinkinderen.

Ik wil jullie laten weten dat maandagmiddag, 8 februari 2010,  onze oudste hond Dieuwke is ingeslapen. Ze zou volgende maand 12 jaar geworden zijn.

Het was niet eerlijk om haar nog langer te laten lijden . Dieuwke kreeg vlak voor Kerst een pijnlijke poot, ze kon niet goed meer opstaan en lopen. Aanvankelijk leek het erop dat het een gescheurde kruisband van haar knie was, maar gaandeweg kreeg ze aan alle poten pijn. Ze had hoge koorts, dus er was duidelijk iets helemaal mis.

We hebben nog met antibiotica en veel pijnstillers geprobeerd maar de koorts bleef, het werd duidelijk dat ze erg leed. Dieuwke gaf op het laatst zelf aan dat het leven haar teveel werd, ze at niet meer, kwam niet meer overeind…..

Ze heeft een mooi leven gehad bij ons, ze heeft ons veel liefde en vriendschap gegeven en ontelbare mooie momenten.

Wat ze ons nalaat is haar kleindochter Famke en ik hoop dat Famke heel lang gezond blijft, want ik heb nu wel genoeg afscheid moeten nemen het laatste half jaar.

Lieve groet,

Alie.